μα είναι πράγματα αυτά που κάνουν τα παιδιά ,που από το δημοτικό κάθονται και διαβάζουν 6 ώρες καθημερινά για να μπορέσουν να μη βρίσκουν δουλειά αύριο. οι γονείς σκέφτονται πολύ λογικά και επιστημουνικά όσον αφορά το μέλλον των παιδιών τους ειδικά στο χώρο της αττικής , όπου η κατανάλωση καφέ είναι πόλύ διαδεδομένη και η εγκεφαλική κατάσταση των μικρών μας καφεινομανών μας φίλων είναι μια μεταυπνωτική κατάσταση όπου παραληρούν μεταξύ νευρικής ταραχής λόγω υπερβολικής καφείνης και μικροαστικής νιρβάνας με εχθρικά προς τους ίδιους μηνύματα .
το ότι ο μέσος άνθρωπος έχει γύρω στις 20 χιλιάδες σκέψεις καθημερινά εκ των οποίων οι περισσότερες είναι αρνητικές , προκαλεί έκπληξη( http://answers.google.com/answers/main?cmd=threadview&id=149262) . ένα ωραίο κόλπο να σκέφτεται κανείς θετικές σκέψεις είναι να σκεφτεί να το κάνει ή να κάνει εργασίες κοινής ωφέλειας.
επιστρέφοντας πάλι στους μικρούς αλήτες που ανατρέφουμε , οι γονείς σχεδιάζουν να εξασφαλίσουν το μέλλον των τέκνων τους με τον πολύ έξυπνο τρόπο που έμαθαν από την τηλεόραση και από τις ταινίες με πρωταγωνιστή τον harles bronson .
δημιουργούν μια κοινωνία πολύ απαιτητική χρησιμοποιώντας υπερκατανάλωση και ψευδή πρότυπα επιτυχίας τα χρήματα, τα σπίτια , τα αυτοκίνητα, τους βάζουν να παρακολουθούν τηλεόραση για συμπληρωματική παιδεία, δεν τους μιλάνε για έρωτα και ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά για πόλεμο και για το κάθαρμα το σαντάμ που κατέστρεψε τον κόσμο. για αντιστάθμιση τους βάζουν να διαβάζουν όλη μέρα 4 ξένες γλώσσες σε μια ευρωπαική χώρα που σε λίγο καιρό θα μιλάνε όλοι την ίδια.
καταστρέφουν το περιβάλλον με φωτιές για οικόπεδα, δημιουργούν κουλτούρες για φαρμακοεξαρτημένες ζωές.
τους λένε ότι έχουν ψυχολογικά προβλήματα και ότι είναι άρρωστα. τους βάζουν προβλήματα να λύσουν του στυλ ( πως φταίει η παιδεία για το μπουρδέλο κοινωνία που έχουμε, και σώσε τον κόσμο αλλιώς θα σε εξοντώσουμε κοινωνικά και ηθικά).
τους μεταδίδουν ότι αρρώστιες κολλήσαν , ψυχικές και σωματικές από τη βιομηχανική επανάσταση, οραματίζονται ένα μέλλον χειρότερο για τα παιδιά τους.
΄
αυτές είναι οι έξυπνες επιλογές που δίνουν στην παιδεία οι κάφροι.
εμείς μόνο στη ταυλάνδη και στο πουκετ μπορούμε να αγαπήσουμε τα παιδιά όπως πρέπει.
3 σχόλια:
Ενήνοχο είναι θέμα παιδείας αυτό το φαινόμενο με τα υπολογιστικά βιντεοπαιχνίδια στο έαρ και το θέμα παιδείας είναι βεβαίως και ζήτημα παιδείας δηλαδή είναι και θέμα και ζήτημα και αν εσύ παίζεις με αίματα παιχνίδια τι παιδεία έχεις που να μπορεί ανθρωπίνως κατά το δυνατόν να υποστηρίξει τη μη αλλοτρίωση της ζωτικής θανατοφιλίας και των κουνουπιών του καλοκαιριού και των κατσαρίδων του έαρος και πάλι του έαρος όπως παρατηρούμε και πρέπει το ζήτημα του θέματος να αντιμετωπίσουμε με την απαραίτητη πεισιθάνατη λαϊκή αυτοκριτική. Ο λαός φταίει, αυτό το νόημα, και εμείς είμαστε δημοσιογράφοι, τιποτένιοι δηλαδή, και τα παιδιά μας και όλοι αυτοί οι ομοαλλόφυλοι κάτοχοι της κονσόλας του ζητήματος της παιδείας της σόνυ που είναι αυτολοκριμένη μεν λαϊκή όμως όχι. Λαϊκή είναι η τράπεζα εργασίας, η τράπεζα σπέρματος των Πελασγών στην Ανδρομέδα, και η αυτοκριτική είναι λαϊκή. Κουρδίζει ο εργάτης τον πολύγραφο και νιώθει τη φαγούρα ο πλούσιος που έχει κουρδίσει τα ρομποτάκια και τα έχει κατά της παιδείας εξαπολύσει ας πούμε. Του την έχει βιδωμένη και περιφέρεται στο διάδρομο του ζητήματος της εκπαιδευτικής παιδείας επί του ακάθαρτου αποθέματος και του πρώτου θέματος στην εφημεριδένια βιντεοκαλπάζουσα διαζητηματική Ανδρομέδα. Και η Ανδρομέδα και αυτή ενήνοχη δια της τριβής.
στην πραγματικότητα δεν αισθάνομαι ασφαλής ούτε χαίρομαι με το να επισκέπτομαι το διαδίκτυο και να διαβάζω τα μπλογκς
και δεν μου λέει και τίποτα και δεν κερδίζω σε ανθρωπιά
γιατί το κάνω όμως αυτό το πράγμα πούστηδες
επειδή με άπειρες μεθοδολογίες προσπαθώ να προσπαθήσω να ελπίσω...
ίσως κάποια κείμενα πράγματα να είναι καλοσκοποεγγεγραμμένα και να έχουν κάποια σχέση με τη γαμημένη τη ζωή μου όμως και πάλι που είναι γραμμένο ότι εν τω όντι έχουν και ότι πρέπει να ζω για να ζήσω πιστεύοντας ότι πιστεύω λόγια γραμμένα και όλα αυτά που έπονται αυτής ας πω της παραδόχας.
άρα πρέπει να γαμήσω. για έναν λόγο επιπλέον δεσποινίς: επειδή εγώ είμαι και πολύ Αγάμητος...
πιάστηκε απ' τη χειρολαβή χτύπησε στάση
φρενάρησε το πράσινο να κατεβεί
μούπε προχώρησε με βιάση
νάχεις το νου σου μη φανεί καμιά ψωλή
τρεις το πρωί στου antvol με λασπονέρια
χοντρά χαρτόνια για σερβιέτες και καπότες
τα καραβάκια της γραμμής για σαλαμίνα
αργοσαλεύαν στου old-boy τα ψωλοχύματα
στο πεζοδρόμιο με τις χυνοκουβέντες να μυρίζουν μακελειό και η ανάγκη για τηλεθέαση να σου φέρνει πανικό
τριγύρω απόκληροι δημοσιογράφοι μπλόγκερς
σκάρτες φιγούρες της ποιήσεως οι μούρες
χαρακίρι στις γωνιές και ο πούτσος μου έφεγγε πανσέληνος γεμάτη
μία ψωλοαυταπάτη μέσα σε όλες τις πουστιές
του φόβου η τάξη σε μικροαστικά παζάρια
της εκπόρνευσης σου οι κρυφοί προμηθευτές
ξανθές μπλογκερίνες που τις έπαιξαν στα ζάρια
με τα ποστάκια ξεπληρώνουν ρουφιανιές...
Δημοσίευση σχολίου